Anayasa Mahkemesi’nin kararlarını ilk derece mahkemelerinin tanımadığı, tahliye kararlarının uygulanmadığı ve sürekli surette işten atılma korkusu yaşayan hâkim ve savcıların olduğu bir ülkede bağımsız, tarafsız yargının yetkin ve etik kararlar verebilmesi mümkün mü?
Yönetiminde ve fahri üyeliklerinde çeşitli ve farklı hukuki geleneklerden saygın hukukçuları barındıran Dünya Adalet Projesi’nin Türkiye’nin hukukun üstünlüğü sıralamasının sonlarında göstermesinin adil bir değerlendirmeyi yansıtmadığını söylemek için ancak varlığını ve geçimini iktidara borçlu olmak gerek.
Kadir Has Üniversitesi’nin 2017 Türkiye Sosyal-Siyasal Eğilimler araştırmasında halkın yüzde 50.6’sı yargının siyasallaştığı fikrinde. Dolayısıyla kamuoyunda da hukukun üstünlüğü ilkesinin tahrip edildiği düşüncesi hâkim. Buna rağmen, araştırmaya göre insan hak ve özgürlüklerinin kısıtlanmasının ise Türkiye’nin öncelikli sorunları arasında değerlendirilmediğini de not edelim.
Hukuk devleti yıkılırsa geriye kalana devlet denmez. Dört senede 42 basamak gerileyen ve dünyanın geri kalmış ülkeleriyle aynı potaya giren bir devletin geleceği ise parlak değildir. Bunca hamaset dolu nutuk, bu yalın gerçeği gizlemek için atılıyor olsa gerek.
