Dini vecibeleri yerine getirmede çok başarılı olmasam da sağlam inançları olan biriyimdir. Ve doğruya doğru, oğlumun da hep bu yönde bir dünya bakışı olması için çaba sarf ettim. Ama tabii bunun tam tersi de olabilirdi durum. Ateist veya deist de olabilirdim ve oğlumu o bakış açısıyla yönlendirebilirdim, kimsenin de bana laf etmeye hakkı olmazdı. Çünkü sonuçta bu benim tercihim ve neyi nasıl yaşamak istediğim de sadece beni ilgilendirir. Dolayısıyla oğlumun bir imam hatip lisesinde okumasını arzu etmemem de kimseyi ilgilendirmez.
Evet, ben inançlı ve kendine göre yaşam tarzı olan bir insanım, ama oğlumun eğitimini de din merkezli bir lisede yapmasını istemiyorum. Onun Allah’a inancı olmasını, dinini bilmesini arzu etmiş bir anne olmama rağmen istemiyorum. Niye? Çünkü din ve devlet işlerinin ayrı tutulması gerektiğini düşünüyorum. Onun Türkçe, edebiyat, matematik, kimya, fizik ve sosyal bilimleri öğrenirken dinden bağımsız bir biçimde öğrenmesini istiyorum.
