Bundan 11 yıl önce, Kurumlar Vergisi Kanunu (KVK) değiştirildi.
Yasanın bir maddesi, Türk vergi yükümlülerinin ‘vergi cenneti’ olarak bilinen yerlerde kurduğu şirketlere gönderilecek paralara, yapılacak ödemelere, açılacak hesaplara vergi getiriyordu.
‘Vergi cenneti’ adıyla geçmiyordu ama 30. maddenin 7. fıkrasında uzun uzun anlatılan durum, tam olarak ‘vergi cennetleri’ni kapsıyordu. Fakat o maddede, meselenin bir düğüm noktası vardı.
‘Bakanlar Kurulu’nca ilan edilen ülkeler’ ifadesinde kilitliydi.
O ifadeye göre vergi cennetiyle iş yapacak Türklere yüzde 30 Kurumlar Vergisi uygulanması için, Bakanlar Kurulu’nun bir ülke listesi ilan etmesi gerekiyordu.
Arada bizim ekonomi basınında, ‘şimdi çıktı’, ‘birazdan çıkacak’, ‘pek yakında’ tadında haberler yer alsa da; bu liste bir türlü ilan edilmedi.
Şimdi gayet berrak anlaşılmakta ki, eğer liste yayımlansaydı Başbakan Yıldırım’ın oğulları ve akrabalarının şirketlerinin, yüzde 30 Kurumlar Vergisi’ne tabi olması gerekecekti.
Çiğdem Toker’in yazısı
