Vahamet PKK’nın kaçırdığı çocuklarla sınırlı olsaydı keşke. Diyarbakır Belediyesi önünde feryat eden 16 aile büyük resmin sadece bir parçası.
Biz keçileri kaçırdığımız için oluyor bütün bunlar.
Hadi sistemde sağlıklı bir dönüşümü gerçekleştiremiyoruz. Hiç değilse dışarda fırtınalar eser, sokaklar kan gölüne dönerken bile içimizde kurtarılmış bir bölge kalabilseydi. Hani selam halini daima koruyabildiğimiz, egomuzun bizi gafil avlayamayacağı bir arka bahçemiz…
Çocukların kaçırılmasını istemeyen, nefs gardiyanıyla aşk yaşamayacak. Başka çaresi yok bu işin.
Biz arzularımızın kölesiysek kuzularımız dizimizin dibinde otursa bile hür olamazlar.
