Dolayısıyla yarın özgür iradesiyle sandık başına giden hiçbir vatandaş eğer tercihi galip gelmezse “dışarıda kalacağını” düşünmesin.
Karamsarlığa kapılmasın, mutsuz olmasın…
Hatta sonuçlar açıklandığında sonuç ne olursa olsun mutlu olmak istiyorsa, bu kez önyargılarını, kinini, pompalanan küskünlüğünü oy kullanma kabinine girmeden vestiyere asmayı denesin.
Ortak akla, sağduyuya dahil olmanın, hep birlikte ülkesi için iyi bir şey yapmanın hazzına, coşkusuna kendini kaptırsın. Yani “yerli ecnebiliğin” karamsarlığına teslim olmasın, kasılmasın.
Çünkü kuşkusuz 16 Nisan gecesi de bireysel çıkarını, “ecnebilerle” değil, rasyonel şekilde aynı ülkede yaşadığı kardeşleriyle ortaklaştırmayı başaranlar çok mutlu olacaklar.
Tıpkı, bundan önceki diğer referandumlarda Türkiye için hep değişimden, yeniden yana oyunu kullanıp sevindikleri, gururlandıkları gibi…
