Parlamenter sistemlerde iktidar gücü belli bir odağın elinde toplanmadığı için krizler, bir rejim krizine dönüşmez, “uzlaşma” kültürü sorunların aşılmasını sağlar.
Geçmişte Türkiye’de darbeler yaşanmış olmasına yol açan nedenlerin başında da parlamenter sistemin varlığı değil, bunun olmaması geliyordu.
Sadece bu değil: Demokratik hakların kullanımı konusunda kısıtlar vardı, sivil toplumun rejime sahip çıkabilmesinin önünde engeller vardı.
Bu engeller halen de kaldırılmış değil ve siyaset yapma alışkanlığımız hâlâ uzlaşmaya değil, “bastırmaya, dayatmaya” yönelik.
Parlamenter sistemin Türkiye’de iyi işlememesinin nedeni de budur.
Yapılması gereken, yüz yıldan daha uzun bir geçmişi olan parlamenter sistemi değiştirmek değil, düzelterek rayına oturtmak olmalıydı.
Türkiye’de gelecekte de darbeler yaşamak istemiyorsak yapılması gereken belli: Daha çok demokrasi, daha çok uzlaşma ve daha geniş kitlelerin yönetime katılmasını sağlamak.
Gerisi boş laftan ibarettir.
