OHAL koşulları ve hukuksuz uygulamalar, şimdiden oylamayı tartışmalı hale getirmiştir. Yasayı geçirse bile RTE, kısa zamanda bir meşruiyet tartışması çıkacaktır.
Tıpkı 12 Eylül 2010’da olduğu gibi baskı, dayatma ile toplumun önüne konan bu değişiklikler geçerliliğini yitirecektir. Yeterince ve özgür tartışılmayan maddeler, ne getirir topluma anlaşılmadan, yasalaşsa bile meşruiyet sağlanamaz.
Kaldı ki bu sistem değişikliği basbayağı yeni anayasa yapmak anlamına gelir. Sadece bir oylamayla anayasa yapılamaz, kurucu meclis gereklidir.
Elbette en önemlisi, insanlığın ortak birikimi olan hukuka uygun bir anayasa yapma yükümlülüğünün bulunmasıdır. Bir toplum geçici bir süre akıl sağlığını yitirse bile, zamanla yaptığı yanlışı görecektir.
Küresel ölçülere uygun olmayan, insanlığın birikimine dayanmayan hiçbir yasa, geçerli kalamaz. Baskı, tehdit, hamasetle yutturulan yasalar geçerlilik sağlayamaz. Meşru olamaz.
Demem o ki, 16 Nisan’da sandıktan “Evet” çıkma ihtimali yoktur. İktidar her olanağıyla topluma saldırsa bile, kısa sürede yama tutmayacak bir öneri getirdiği açığa çıkacaktır.
Zaman kaybetmemek, yeni acılar yaşamamak ve uygar dünyadan kopmamak için tek seçenek vardır 16 Nisan günü, o da “Hayır”. 12 Eylül 1980 darbe anayasasına “Evet” diyen yüzde doksan üçü kimse konuşmuyor ama Hayır diyen yüzde yedi başı dik dolaşıyor aramızda…
