Yeniden ‘fesih/seçimlerin yenilenmesi’ tartışmasına dönmek istemiyorum ama; Meclis’in fesih hakkı bir denetleme mekanizması değildir. Asıl etkisini kendi üzerinde gösterir.
Yürütme olanakları elinde olmayan, kamu kaynaklarını kullanamayan bir Meclis söz konusu. Şöyle düşünün; CB ve Bakanlar Kurulu ya da bir bakan çok başarısız. İzlenen politikalar aynı partiden milletvekillerini bile rahatsız ediyor. TBMM’den istenen ‘fesih’ adeta intihar! Altın vuruş! Kendisini de yok etmesi isteniyor. Neresi denetim? Böyle güçlü meclis olur mu?
Yürütme açısından bakalım; TBMM’de sürekli ‘arıza çıkaran’ bir grup var, ama yürütme olağanüstü başarılı. “Beraber intihar edin!” Bu denetleme mekanizması olabilir mi?
Millet mi? Beş yılı bekleyeceksiniz! Meclis çoğunluğu basiretli olursa bu kez istikrarsızlık kaynağı olacaktır.
Adeta ‘bir dehşet dengesi’ ile yürütmenin kontrolsüz hale getirilmesi isteniyor. Meclis üzerinde yürütmenin, hatta doğrudan Cumhurbaşkanının VESAYETİ inşa edilmek isteniyor.
