Oysa aynı yaklaşımı kendimizle ilgili sürdürmek kolay olmayabilir. Daha önceki görevlerde başarılı olmuşsak, bir sonrakinde de ‘doğal olarak’ başarılı olacağımızı sanabiliriz.
Hayatın karşımıza çıkardığı görevler doğrusal ve yukarı uzanan bir çizginin üzerindeymiş ve her başarımız bir sonraki görevin gerektirdiği tecrübeyi bize kazandırıyormuş gibi düşünebiliriz…
Ancak bunun pek böyle olmadığını örnekleriyle biliyoruz. Birçok yönetici veya liderin başarılı bir kariyerin ardından geldiği konumda şaşırtıcı biçimde başarısız olmasını anlatan biyografiler yeterli.
Bunun nedenlerinden biri ‘kaşarlanmışlığın’ tecrübe sanılması. Aynı tür görevleri aynı koşullar ve zihniyet dünyasında defalarca yaptığımızda kendimizi çok deneyimli sanmaya başlayabiliriz. Oysa hayatı öğrenme, anlama ve bilme açısından muhtemelen yerimizde sayıyoruzdur. Tecrübe, farklı görevlerin farklı koşul ve zihniyet ortamlarında yaşanması ile gelebilir ancak.
Başarısızlığın diğer bir nedeni ise iç dünyamızda kendimize gerçekçi olmayan bir değer atfetmemizdir. Bazı şeyleri bildiğimiz için her şeyi bildiğimizi, bazı şeyleri yapabildiğimiz için her şeyi yapabileceğimizi sanabiliriz. Hele etrafımızda bunu söyleyerek bizi teşvik edenler varsa, söz konusu hurafeye daha da fazla bağlanabiliriz.
