Zaten, bize ayrılan süre çok yakında tamamen bitecek gibi, tüm çabalarımıza rağmen, terör suçlaması var, kayyım ataması var, tüm sesler kesilene kadar yapılacak çok iş var. Ama hiç olmazsa, gazete almaya üşenmek veya farklı görüşlere yer veren yayın organlarına destek olmaktan imtina etmek utancını yaşamayalım, yaşamayın. Yoksa, bundan sonra olanları sadece, yaşınız elveriyorsa siz, yoksa çocuklarınız tarih kitaplarından okuyacak.
Hepiniz, hepimiz, tek bir ses bize ne diyorsa onu dinleyip okuyacağız, habire kar haberleri, sel haberleri alacağız, yemek programları, dünya güllük gülistanlık havasında geçen seyahat, magazin programları izleyeceğiz, iktidara yanaşmak derdi ile bin takla atan “sanatçılardan” şarkı dinleyeceğiz, dizi izleyeceğiz. Bunlara gönül indirmeyenler belgesel izlemeye devam edecek, ama çitaların hayatı nereye kadar?
