(…) unutulmasın, AB’nin bir anayasası daha var: Kopenhag Kriterleri…
O kriterlerde idam cezasının adı bile edilemez. Edene kapıyı gösterirler.
O kriterlerde darbe yapmaya kalkışanlara en ağır (evet, en ağır) cezalar verilir. Ama sadece darbe yapmaya kalkışanlar; bu bağışlanmaz demokrasi suçuna fiilen karışanlar cezalandırılır… O kriterlerde darbeyi bahane edip, “Allahın lütfu” sayıp, ülkenin bütün demokratlarına, sosyalistlerine, devrimcilerine, iktidar muhaliflerine porselen dükkânına girmiş fil örneği saldırıp hapishaneleri tıklım tıklım dolduranlara; darbecilere bir zamanlar “selam vermiş” olanları bile işsiz aşsız, geleceksiz bırakanlara; okulları imam hatip “mektepleri”ne çevirenlere; gazeteleri kapatmak için kolları sıvayıp, gazetecileri mapus damına tıkanlara önce yumuşak bir dille “Kopenhag Kriterleri”ni hatırlatırlar.
Kös dinleyenleri biraz daha sert uyarırlar.
Sonra?..
Sonrasını bugün yaşıyoruz.
