Siyasal İslam öyle, devleti temsil eden yetkisiz ve sorumsuz cumhurbaşkanı, yürütmenin başı hükümet, yasama erki olan parlamento (Meclis) ve hepsini evrensel hukuk ilkeleri çerçevesinde denetleyen yargı gibi “gâvur” kurumlarından asla hoşlanmıyor, onları asla benimsemiyor.
Siyasal İslam, hukuku göksel yasaların oluşturduğu; imam, emir, sultan, padişah gibi sıfatlarla donatılmış, iktidarın mutlak sahibi kişilerin yönetimini adeta İslamın bir emri, ilkesi gibi kabul ediyor ve savunuyor.
Şimdi Türk tipi başkanlık sistemi ile o imam, emir, sultanlara bir de “Cumhur -Başkanı” ekleniyor.
Neredeyse “teoriye katkı” diyeceğim ama ortada “teori” yok. Sadece ortaçağ karanlığı var…
