Yılmaz Özdil: Elinde meşaleyle, zifiri karanlığın üstüne yürüyen tek başına bir adam

Okura not

Günün 11’i, Türkiye medyasındaki görüş ve yorum çeşitliliğini yansıtmak amacıyla hazırlanmaktadır. Aşağıda özetini bulacağınız yazıya yer vermemiz, içeriğini onayladığımız ve/veya desteklediğimiz anlamına gelmez.

 

En ufak tıkırtının bile ürkütücü yankılara dönüştüğü, derinliği belirsiz klostrofobik mağaranın içinde, elinde meşaleyle, zifiri karanlığın üstüne yürüyen tek başına bir adam.

Yaşar Nuri Öztürk buydu.

Tanıdığım en cesur insandı… Ömrü hayatında gazete bile okumamış zır cahil kalabalıklara, mushaf’ı anlatmaya çalıştı.

Tehdit edildi.
Linç edildi.
Sürmene bıçağıydı…
Lafını esirgemedi.

Yobazla
Hurafeyle
Safsatayla
Üfürükçüyle
Din bezirganıyla mücadele etti.

“Yobazın olmadığı her yer cennettir, kadın yaktınız, ozan yaktınız, köpek yaktınız, orman yaktınız, yobaz varken cehenneme gerek yok” dedi.

Bu topraklarda Nutuk’tan sonra yazılmış en değerli kitabı… Cumhuriyet’in manevi manifestosu “Allah ile Aldatmak”ı kaleme aldı.

Yılmaz Özdil’in yazısı