Orlando’da bir kulüpte Ömer Metin’in 50 kişiyi öldürüp 53 kişiyi yaralamasından sonra Obama, “Amerikan tarihinin en kanlı saldırısı” dedi.
‘Bu tür saldırılar’ın bir bölümü, ki içlerinde okul-park-sosyal tesis gibi yerler var; ‘beyaz Amerikalı’ işi. İdeolojik sayılanı da var, psikopatlık addedileni de.
Bir bölümü ise ‘terörist saldırı’ denenler.
Bu ‘İslami terör’ kavramıyla özdeşleştirilmişti; aynen bir ‘Afro-Amerikalı’ öldürmüşse, ‘siyah’ sıfatının kullanılması, katil ‘beyaz’ ise, deri renginin belirtilmemesi gibi.
Yaygın toplumsal zihniyette, öldürülenler de öldüren de önce kim olduğuyla değerlendiriliyor.
Öldürüleni ‘müstahak’ görenden, öldüreni ‘makul’ görene; öldürenin kimliğine bakıp tüm ‘ötekiler’i ‘terörist’ sayana kadar çeşitli ‘kafası, kalbi yamuk’ kesimler var.
Bizde de olduğu gibi.
Buna karşı, ‘terör, şiddet, silahlanma’ya dikkat çekerken, ‘kimlik genellemesi’ yapmamaya özen gösterenler yahut mağdur kimliklerini o an için sahiplenen ve onların yasını, onların kim olduğuna da önem verip bazen sadece o kimlik yüzünden öldürüldüğünü vurgulayarak tutan da var.
Dünyanın bu ikinci yolu kavraması kolay olmayacak.
