Seçim sonuçlarına bakınca, demokrasimizin geleceği için endişelenmemek de mümkün değil.
Başbakan kitlelerden aldığı güç ile “tek adam” olmak yolunda da hızla ilerliyor.
Yargı bağımsızlığıyla, özgür medya ile, evrensel demokrasi ilkeleri ve söz söyleme hürriyeti ile barışık değil, bunları önemsemediğini açıktan söyleyebiliyor. Yasama organını bir parmak işaretiyle harekete geçirebiliyor.
İçeride izlediği “düşmanlar yaratıp onlarla savaşma, kavga etme” politikasını dış politikada da sürdürüyor.
Onun her şeyi tek başına yönetmek ve herhangi bir muhalefete tahammül edememek isteğini dengeleyebilecek kurumlar neredeyse ortadan kalkmış gibi.
Bu eksikliği kapatabilecek güçlü bir muhalefet de görünmüyor.
Her şey siyasi gerginliğin daha da artacağına, ülke insanlarının daha keskin çizgilerle birbirinden ayrılacağına işaret ediyor.
Böyle bir seçim sonucuna bakarak “Demokrasi kazandı” diyemiyorum, tam tersine demokrasimizin geleceği için endişe ediyorum.
