Gerilim artık sadece televizyon ekranlarında değil; sokaklarda. Başbakan’ın geçen hafta Gaziantep’te Berkin’in annesini yuhalatması siyaset tarihimizde yeni bir dip nokta. Unutulmayacak, kolay affedilmeyecek bir an. Sözün bittiği yer…
Bir de Kasımpaşa’dan Okmeydanı’na ”organize işler” var… Burak Can’ın ölümü de şaibeli, Berkin’in cenazesi sonrası yaşanan kaos da. Eli sopalı milliyetçi gençleri Okmeydanı’na sürükleyenlere ne kadar kızıyorsam, Berkin’in cenazesi sonrası Taksim Dayanışması’nın ille de Gezi Parkı’na karanfil bırakmakta ısrar etmesine de o kadar içerliyorum. Kimse kusura bakmasın! ”Polis şiddeti” olduğunu, vatandaşların anayasal haklarının kısıtlandığını biz de görüyoruz. Aylardır da bas bas bağırıp bunu lanetliyoruz.
Ama gün akıllı olma günü. Oyuna gelmemek, yazılan senaryoyu bozmak lazım. Şu aşamada ikinci bir Gezi, sadece Ak Parti’nin oylarını zıplatır. Bu yüzden hevesle devrimci nutuklar atan, sokağı gösterenlerin kendi ayağına kurşun sıktığını düşünüyorum. Onlar, iktidarın en büyük umudu.
Her şeye rağmen ”Türkiye yangın yeri” demek istemiyorum. Çünkü halk, siyasetçiden daha sağduyulu. Rasyonel. Haklarının da çıkarlarının da bilincinde. Bu seçimde iktidara bir uyarı verecektir. Ancak sadece uyarı vermek adına hak etmeyen, kendisine yeterli hizmet vaat etmeyen adaylara da prim vermeyecektir.
