Gezi eylemleri sırasında polisin gaz fişeğinin başına isabet etmesinin ardınan 269 gün komada kaldıktan sonra 11 Mart günü hayata gözlerini yuman 15 yaşındaki Berkin Elvan’ın annesi Gülsüm Elvan, evlat acısını anlattı. Gülsüm Elvan, ‘devletin Okmeydanı’nı ve Berkin’i kurban seçtiğini’ söyledi; oğlunu terörist ilan eden Başbakan Tayyip Erdoğan’a “Ya karşıma çık, adam gibi kendini savun veya da o koltuktan in” diye seslendi.
Yeni Özgür Politika’dan Nihal Bayram ve Rıza Aydoğdu’ya konuşan Gülsüm Elvan, şunları söyledi:
‘Tek suçumuz Okmeydanı’nda oturmak’
* Berkin benim yavrumdu. Bütün çocuklar gibi oynamayı ve gülmeyi seven bir çocuktu. Güzel bir ruhu, tatlı bir gülümsemesi vardı. O da her çocuk gibi sokaklara çıkıp oynamayı severdi. Bizim burada Sibel Yalçın Parkı var. Zaten o parka gidip oynayan çocuklara devlet ‘terörist’ gözüyle bakıyor. Bizim tek suçumuz Okmeydanı‘nda oturmak ve Okmeydanı’nda büyümektir. Başka bir suçumuz yok.
‘Devlet Berkin’i kurban seçti’
* Devlet Okmeydanı’nı kurban seçti. Oğlumu kurban seçti. Devlet bir kurban seçmek istedi, o da benim oğlum oldu. Benim oğlum bir çocuk. 14 yaşında bir çocuğun düşüncesi ne olabilirdi ki? O yaştaki çocuk kendini savunamaz. Taş da atsa o bir çocuk. “Biz artık büyüdük” gibisinden, bazen öğretmenlerine bile karşı çıkıyor. Ve ben onunla gurur duyuyorum. O benim fidanım, o benim gülüm, onunla gurur duyuyorum.
‘Gezi’ye herkes katıldı’
* Evet, herkes gibi o da yürüyüşe gitti. Ben de gittim. Geri duran var mıydı ki? Vicdanı olan kim geri durabilirdi ki? Okmeydanı’nda sürekli olaylar oluyor. Benim oğlum da bu ortamda büyüdü. Çocuklar bütün bunları bir oyun olarak görüyor. Kovalamaca oynamak gibi algılıyorlar. Bir o yana, bir bu yana koşuşturmada çocuklarımız da bize katılıyor. Bütün olanlar bu. Kimse benim çocuğumu ‘terörist’ diye damgalamasın. Benim çocuğumu da hiç kimse kendine rant yapmasın. O 14 yaşında bir çocuktu.
Röportajın tam metni
‘Ben oğlumun katilini bulacağım’
* Ben 9 ayımı hastaneye adadım. Ne yaptıysam çocuğumu getiremedim. Gelmedi geri… Bundan sonra benim bir kellem kaldı. Kellemin gideceğini bilsem de o katili ortaya çıkaracağım. Ben oğlumun katilini bulacağım. Gerekirse, sokak sokak arayacağım. Beni kimse tutamaz, hiç kimse.
‘Binlerce insan canını feda ederdi’
* Evet, halk dediğimiz herkes baş sağlığı diliyor. Yanımızda olduklarını söylüyorlar. Ben bu insanları çok seviyorum. Çünkü onlar beni Berkin’e bağlıyor ve Berkin’imi içimde yaşatıyorlar. Ben 9 aylık süre içinde bunu gördüm. Yine Berkin’imi uğurlarken bunu gördüm. Benim ve ailemin arkasında milyonlar var. Gelen ve bize destek veren herkese gönülden teşekkür ediyorum. “Beyninde sorun var” diyen doktorlara yalvardım: “Benim beynimi koyun.” Bana şunu söylediler: “Ah keşke öyle kolay olsaydı. Binlerce insan var, gelip canlarını feda ederlerdi.” Ben işte o insanlara minnettarım.
‘Çocuklarım sağı da, solu da bilsin isterim’
* Ben de Grup Yorum’un konserine gidiyordum, halay çekiyordum. Ben de yüyüşlere katılıyordum. Ama elime ne bir silah aldım, ne başka bir şey. Berkin’im de hep masumca ve çocuk gönlü ile katılıyordu. Ben her zaman vurguluyorum ve kendi çocuklarıma da söylüyorum: Solu da okuyun, sağı da izleyin. Her şeyi bilin ve doğruyla yanlışı karşılaştırın. Bunu kendiniz yapın. Ben çocuklarımın başkaları gibi kör, sağır ve dilsiz yetişmesini istemedim. Onların dünyayı tanımasını, bilmesini ve okumasını istedim. Bunu halen de söylüyorum. Yarın bir tartışma olduğunda boyunlarını eğmesinler. Bir söz söyleyebilsinler, tartışabilsinler. Kürt’ü, Alevi’yi, sağı, solu okusun öğrensinler. Bunu Berkin’ime de söyledim; ama maalesef onu yaşatmadılar. Onu benden aldılar. Onu hedef olarak seçip benden çaldılar.
‘Bilerek çocukları vuruyorlar’
* Okmeydanı’ndaki çocukları hedef seçtiler. Sadece Berkin’i de değil, başka çocukları da hedeflediler. Bir çocuk kıl payı kurtulmuş. Bir çocuk bakkaldan çıkıyor, karşı tarafa geçiyor ve o esnada kendisine gaz fişeği atılıyor. Bu çocuk ertesi gün geldi, bana anlattı: “Abla, ben o an kıl payı kurtuldum. O anda ben tam bir sokağa girdim, ayağımın arkasına düştü.” Ama Berkin’e denk gelmiş. Berkin kendisini kurtaramadı. Çocuklarımızı hedef seçti. Be hey insafsızlar, vicdansızlar! Onlar daha çocuk. Berkin’imden ne istediniz? Çocukları Okmeydanı’na ders olsun diye vuruyorlar. Bilinçli ve direkt hedef seçip nişan alıyorlar. Gaz fişeğini havaya atmıyorlar, yere atmıyorlar, direkt hedef seçip atıyorlar.
‘Halk Berkin’i yaşatıyor’
* Doğruluğunu bilmiyorum; ama bana dün (Çarşamba) doğan çok sayıda erkek çocuğuna Berkin’in adının verildiği söylendi. Halk bu şekilde Berkin’imi yaşatıyor. Benim Berkin’im giderken binlerce Berkin geldi. Bu beni derinden etkiliyor. “Berkin artık hep aramızda, hep bizimle olacak” dercesine bu halk onu sahiplendi.
Röportajın tam metni
‘Erdoğan dava açabilir’
* Ben Başbakan’a bunu sürekli söylüyorum: Ya çık adam gibi kendini savun, ya bana bir şey söyle. Ya karşıma çık, adam gibi kendini savun veya da o koltuktan in. İstifa et. Herkese dava açtı. Ben bunu bekliyorum zaten. Olacak da. Çünkü herkese, Gezi’den mağdur olan herkese dava açacak. Bunu ben biliyordum. Ama ben de sürekli onun üzerine gideceğim. Bunlar din diye diye yanıyorlar; ama dinleri yok. Dinde çocuk vurma yoktur. Bir çocuk taş atsa da, çalsa da, küfür etse de masumdur. Onlar din nedir bilmiyorlar. Dini bilen bir insan vicdanlıdır. Dinde hiç vicdansızlık olur mu? Dinde hiç masum bir çocuğu vurmak olur mu?
‘Erdoğan açıklama yapsın’
* Berkin önce benim, sonra da hepimizin çocuğudur. Çocuk acısı, evlat acısı çok ağır bir yara. Kapanmaz bu yara biliyorum. Hep açık kalacak, hep taze kalacak. Berkin’imi istiyorum. Ben Berkin’imi istiyorum. Başbakan çıksın karşıma. İnsan ise çıksın karşıma. Azıcık vicdanı varsa ‘’Ben buradayım, ben halkımın yanındayım’’ desin. Çıksın bana, Berkin’imi kim vurdu, kim vurdurttu, kim hedef seçti ve neden hedef seçildi, bunu söylesin. Eğer insan ise bunu söylesin.
‘Türkiye’nin halklarına minnettarım’
* Ben son olarak, yine yanımızda olan insanlara teşekkür ediyorum. Hepsi yanımdaydı. Başörtülüsü de, Alevisi de, Sünnisi de, Kürt’ü de, Laz’ı da, Ermenisi de, Çerkez’i de hepsi yanımdaydı, yanımızdaydı. Çocuğumu götürürken evlerinin camlarında onlar gül ve karanfiller atıyorlardı. Ben bu halklara minnetarım. Sizlerin aracılığıyla herkese teşekkür ediyorum. Bağışlayın beni, daha fazla konuşamayacağım.
