Bizde eksik bulduğum bu. Sadece ekonomide değil. Bizim partilerimizin, hayatın ve siyasetin diğer cephelerindeki temel görüş ve değerlerinde de kayda değer bir fark yok. Hiç olmazsa son yıllarda öyleler. Bunun son örneğini Yeni Partide gördük.
“Şunlar da gelsin, ötekiler de gelsin, ötekinin ötesindekiler de gelsin…” İnsan nefsinin terbiyesi için Mevlanaca “Ne olursan ol yine gel!” diyebilirsiniz ama siyasi partiyseniz bu biraz tuhaf kaçmıyor mu? Sorarlar adama, “Hepsi gelsin, peki ama sen nesin?” Siyasetçi için daha tehlikelisi var. Biri veya birileri çıkıp “Onlar varsa ben ayağımı atmam.” derse ne yapacaksınız?
Niçin böyleyiz? Bizim siyasi partilerimizin niçin tezleri, dünya görüşleri yok. Bunlar yoksa siyasi partilerimiz niçin var?
Bir anlayışa göre bu ihtiyaçlar bir piramit gibidir. (1) piramidin tabanı, (2) bir sonraki seviye… Derken, (5) piramidin tepesi. Piramidin bir alt basamağındaki ihtiyaç tatmin edilmeden bir sonrakine çıkılmaz. Aç ve susuz adam, güvenliği ikinci plana atar. Kendini güvende hissetmeyen sosyal ilişkileri düşünemez.
Toplumdaki ve ikili ilişkilerdeki yerini bilmeyen, konumundan emin olmayan insanın kendine güvenmesi, başarı ve saygı talep etmesi mümkün müdür?
