Yüksek öğrenimde açık öğretim son 40 yıldır siyasi popülizm aracı oldu. Açık öğretimden mezun olanların oranı yalnızca yüzde 7’dir.
Son 20 yıldır da yüksek öğrenimde işgücü planlaması yapılmıyor. Üniversite sayısı arttı ve fakat eğitim kalitesi düştü. Ne işte ne eğitimde olanların sayısı arttı. Vasıflı mezunlar da beyin göçü yoluyla gidiyor.
Türkiye sağlık hizmetlerinde parası olanlar hizmetten yararlanıyor, parası olmayanlar aylarca bekliyor.
OECD verilerine göre Türkiye OECD ülkeleri içinde eğitime ve sağlığa en az pay ayıran ülkeler arasında yer alıyor.
OECD ülkelerinin eğitime ayırdığı payın ortalama olarak GSYH’ya oranı yüzde 4,9 dur. Türkiye’nin ayırdığı pay ise GSYH’nın yüzde 3,4’tür.
OECD ülkelerinin sağlığa ayırdığı payın ortalama olarak GSYH’ya oranı yüzde 9,3’tür. Türkiye’nin ise yüzde 6’dır.
Ne yapmak gerekir?
Türkiye de eğitim ve sağlık hizmetleri devlet tarafından yapılmalıdır: Elbette önce devleti kurumsal devlet yapmak gerekir.
YÖK, tüm üniversitelerde şablon ders programı uyguluyor. Eğer “şablon” katı bir ders listesi ise: uzun vadede ihtisaslaşmayı ve ekol oluşumunu zayıflatır.
Dünyada “Tüm üniversitelerde tek tip ders şablonu /YÖK benzeri merkez otorite” kombinasyonu dünyada yoktur. Rusya, İran ve Çin’de bazı fakülte ve dersler için uygulama var.
