Çıraklık kültürü kalmadı.
1980’lerin gazeteleri henüz gazeteydi. İnsanlar hiç değilse sabah akşam çalıştıkları yerlere uğruyorlardı. Birbirlerinden haberdardılar. Belirli kulüplere gidenleri vardı, belirli yerlerde çalışıp buluşanları vardı. İnsan burada çırak yetiştiriyordu. Bugün artık böyle bir şey yok. Bugün gazeteci yetişmiyor. Gazeteciler kendi kendilerine yetişiyorlar.
Bu arada ben de Milliyet’ten, Sedat’ın ayrılması dolayısıyla Hürriyet’e geçerek onu izledim. Dolayısıyla ikisi bir çatı altında toplanan bu müessesede bugün yirmi beşinci yılım. Bu yirmi beş yılda haftalık yazılarımda hiç aksama olmadı. Ümit ediyorum ki beraberliğimiz bir müddet daha devam eder. Sevgili okuyucularıma iyi ve sağlıklı yıllar diliyorum.
