Kuzey Kore’de yayına giren bir dizi, toplumdaki yolsuzlukları, aile içi çatışmaları ve totaliter rejimin zayıflıklarını açık biçimde işliyor.
Toplumsal eleştiriye yer veren bir yapımın yayınlanmasına izin verdiği için Kim Jong-un rejiminin farklı bir ‘propaganda stratejisi’ne yöneldiği öne sürülüyor.
Wall Street Journal (WSJ) gazetesi ülkede nadir rastlanan diziyi inceleyerek ”Rejim propagandasını umursamayan Kuzey Korelilere Kim Jong-un’dan gösterişli dizi hamlesi” diye yazdı.
Oysa Kim Jong-un’un Kuzey Kore’si dış dünyaya kapalı, sıkı bir izolasyon politikası izleyen merkezi bir siyasi sisteme sahip. Öyle ki ülke sınırları ve bilgi akışı sıkı denetleniyor ve uluslararası etkileşimler son derece kısıtlı.
Yavan propagandadan ‘kontrollü eleştiriye’
Kuzey Kore yıllardır sinema aracılığıyla ülkeyi ütopya gibi gösteren yavan bir propaganda yürütüyor. Öyle ki filmler genellikle iyi beslenen, çalışkan ve rejimin ideolojisine sadık ‘ideal Kuzey Koreli’ karakterleri anlatıyor.
Ayrıca rejim medyaya sıkı sansür uyguluyor ve uluslararası dizi seyredenleri uzun süreli hapse çarptırabiliyor.
Fakat özellikle şehirli gençler artık dünya medyasına ve eğlence sektörüne nispeten kolay erişiyor. Bu nedenle lider Kim farklı bir propaganda stratejisi deniyor: Rejimin ve toplumun zayıflıklarını ‘kontrollü biçimde’ ele alan diziler.
Topluma ve rejime diken
Kore Merkez Televizyonu’nda (KCTV) bu yıl nisandan hazirana kadar ‘Paekhak Ovası’nda Yeni Bir Bahar’ adlı 22 bölümlük bir dizi yayınladı. Bildik Kuzey Kore dizilerinden ayrışan yapım, miras kavgasına tutuşmuş bir aileyi ve bir gençlik aşkını konu alıyor.
Dizideki hikayeler topluma ve rejime ‘diken batırıyor’: Ürün verimliliğini artırmak için bürokrasideki yolsuzlukla mücadele eden parti yöneticileri, yerel yöneticilerin rüşvetçiliği, aile içi çatışmalar…
Örneğin bir bölümde, parti yöneticisinin eşi kırsala taşınacaklarını öğrenince, çocuklarının üniversiteye girme şansının azalacağından endişeleniyor.
Bir başka sahnedeyse genç bir kız, sevgilisinin annesinin baskısıyla ilişkisinden vazgeçmeye zorlanıyor.
WSJ’ye konuşan East and West University’de profesör Chris Monday, ‘partinin ve bireyin zayıflıkları hiç bu kadar açık gösterilmemişti’ dedi.
Dizi aynı zamanda Kuzey Kore’deki toplumsal eşitsizlik ve gıda kıtlığı gibi meseleleri işliyor. Tabii rejimin bu sorunlarla nasıl mücadele ettiği de anlatılıyor.
Yani dizi bir yandan sistemin eksikliklerini kontrollü biçimde ortaya koyuyor, diğer yandan rejiminin meşruiyetini pekiştiriyor.
WSJ’ye konuşan bir analist, bu diziyle birlikte Kuzey Kore rejiminin medya stratejisinin değişebileceğini söyledi: ”Kim Kuzey Korelilere bir yandan daha iyi yaşam koşulları vaat edip, diğer yandan onları devlet televizyonuna bağlı tutmaya çalışıyor olabilir.”
