Aralarında Hrant Dink ve Rakel Dink’in de bulunduğu Anadolu’daki Ermeni çocukların getirilerek eğitim aldığı Kamp Armen olarak bilinen Tuzla Çocuk Kampı’nın yıkımı bu sabah saatlerinde başladı.
Agos’un haberine göre, kampa sabah saat 10:00 sularında Tuzla Kampı’na giren iş makinesi binanın bir kısmını yerle bir etti. Yıkım haberini alan çok sayıda kişinin kampa akın etmesiyle, yıkım bir süreliğine durdu.
Kampa giden HDP milletvekili adayı Garo Paylan, iş makinesinin geri çekildiğini ancak hala beklemede olduğunu duyurdu. Paylan, “Devlet gasp ettiğini iade edinceye kadar nöbete çağırıyoruz!” diye yazdı.
Gedikpaşa Ermeni Protestan Kilisesi Vakfı’nın 1962 yılında yetim çocuklar için Sait Durmaz’dan satın aldığı arazide Kamp Armen kurulmuş; yıllar boyunca toplam 1500 çocuk bu kampta yetişmişti.
Kamp, 1915 sonrası Anadolu’da eğitim alma imkanı kalmayan çocukların eğitim alabilmelerini sağlamak, yetim çocukların yetişebileceği bir ortam yaratmak amacıyla kurulmuştu.
Türkiye’de vakıflara yönelik hukuki değişiklikler yüzünden 1979 yılında eski sahibine parası ödenmiş olmasına rağmen iade edilen kampla ilgili yıllardır hukuki bir mücadele yürütülmekteydi. Kısa süre önce Kamp Armen’in yıkılmaması için kampanyalar düzenlenmişti.
‘Keşke hayırlı bir amaç için kullansalardı’
Rakel Dink, ‘Ermeni Soykırımı’nın yıldönümünde Cumhuriyet’te yayınlanan mektubunda, Kamp Armen’den şöyle bahsetmişti: “1978’de kamp yöneticimiz Güzelyan’ı vurdular. Yaralı kurtuldu. 1979’da Ermeni militan yetiştiriyor diye hapse attılar. İki çocuklu biz, yazları kampta yönetici olarak sorumluluk aldık. Hrant bir taraftan üniversitede öğrenci, bir taraftan da süren bir ekmek kavgası. 1986’da üçüncü çocuğumuz doğdu. Ve Tuzla Kampı’na el kondu. Bugün yıkık dökük duruyor. Keşke hayırlı bir amaç için kullansalardı. Alıp eski sahibine geri verdiler. Sonra kaç el değiştirmiş. Hiçbir sahibine hayır getirmedi. Kışın İstanbul’da çocukların kaldıkları yerler ise o dönemde birer birer kapatıldı.”
Nasıl el konuldu?
Gedikpaşa Ermeni Protestan Kilisesi Vakfı’nın 1962 yılında İstanbul Valiliği ve Vakıflar Genel Müdürlüğü’nden de gerekli izinleri alarak satın aldığı kamp, 1971 yılında Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin aldığı bir kararla tehdit altına girdi.
Yargıtay kararı, vakıf senetleri bulunmayan cemaat vakıflarının 1936 beyannamelerinin vakıf senedi olarak kabul edilmesini onaylamıştı. Buna göre, 1936 beyannamelerinde bağış kabul edeceklerine dair açıklık bulunmayan cemaat vakıfları, doğrudan ya da vasiyet yoluyla gayrimenkul edinemeyeceklerdi.
Böylece cemaat vakıflarının 1936’dan sonra edindikleri gayrimenkullere el konuldu, bunlardan biri de eski sahibine iade edilen Tuzla Çocuk Kampı’ydı. Boş bir arazi olarak satın alınan arazi, üzerinde orada yetişen Ermeni çocukların inşa ettiği kampla birlikte eski sahibi Sait Durmaz’a iade edildi.
Birçok kez el değiştiren kamp, yıllarca süren hukuk mücadelesi sonuçsuz kalınca bu sabah yıkımına başlandı.
