Okura not:
Günün 11’i, Türkiye medyasındaki görüş ve yorum çeşitliliğini yansıtmak amacıyla hazırlanmaktadır. Aşağıda özetini bulacağınız yazıya yer vermemiz, içeriğini onayladığımız ve/veya desteklediğimiz anlamına gelmez.
Türkiye pek çok yönden iç içe görünüm verdiği bir çatışma sarmalının içinde. Ekonomik bunalım, yurtdışına nitelikle işgücü göçüne yol açtı. Dışarıdan güneyden ve doğudan özellikle de Suriye’den gelen göç ise yalnızca ekonomik olarak değil.
Siyasal İslamcı hareketleri, tarikatları siyasetin etkin özneleri haline getirdi. Tarikatların pervasız çıkışları, tehdidin büyüklüğünü ve geniş kitleler üzerindeki etkisinin küçümsenmemesi gerektiğini gösteriyor. Suriye’deki değişimle bu yöndeki etkinin artacağı tahmin edilebilir.
Sokaklar güvenli olmaktan çıkalı epeyce oldu. Uyuşturucu ticaretinin sınır ötesi kaynaklı tırmanışı korkutuyor. Suç örgütleri üyesi olarak yakalananların sayısı yakalanmayanların istatistik olarak daha fazla olduğunu gösteriyor.
Çıkışsızlık öncelikle gençleri etkiliyor. Abartmış olmayalım ama bütün bunlar hoşumuza gitmese de yozlaşma belirtileridir. Peki, bu durumu saptamak ne işe yarıyor?
İlk önce söylemekte yarar var; sorunu tüm cepheleriyle görmez, kendi kabuğumuzun içinde geçici olduğu kesin konforun tuzağına düşersek, çözümü de görmeyecek, görmek istemeyeceğiz.
Tuzağa düşmez, görmeyi başarır daha önemlisi çürüme, yozlaşma belirtilerini daha baştan saptayıp çözüm arayışına girebilirsek, yine çok yönlü ve ağırlıkla siyasal çıkış yollarını ve araçlarını bulma yaratma olasılığı da güçlenecektir.
Bir cümle daha ve bitirelim: Tartışma iyidir, iyi olmayan, kesin hüküm içeren cümlelere takılıp kalmaktır.
