Okura not:
Günün 11’i, Türkiye medyasındaki görüş ve yorum çeşitliliğini yansıtmak amacıyla hazırlanmaktadır. Aşağıda özetini bulacağınız yazıya yer vermemiz, içeriğini onayladığımız ve/veya desteklediğimiz anlamına gelmez.
Öyle anlaşılıyor ki, İsrail-ABD gizli planı, halkların malumu değildi, ancak ta işin başında, Türkiye’nin devlet başkanı olarak seçtiği bir kişinin, ABD tarafından Ortadoğu’nun eş başkanı seçilmesi döneminde başlatılmıştır. Hatta çok muhtemeldir ki, işin başında görev tanımı dahi yapılmıştır. İsrail-ABD örtülü hedefinde Türkiye’nin önemli bir yeri olduğu, savaş döneminde tüm itirazlara rağmen İsrail’e ihracatın dolaylı yoldan da olsa hız kesmeden sürdürülmesinden anlaşılıyordu. Nitekim İsrail-ABD gizli planında Türkiye gözükmemektedir. Bu durumda, muhtemeldir ki, Türkiye’ye Ortadoğu eş başkanlığına yaraşır bir görev verilecektir!
Türkiye, ağırlığı ile Sünni, İran ise ağılığı ile Şia’dır. Umarım her iki taraf da, Batılıları, emperyalistleri sevindirecek basiretsizlikte bulunmaz. Bunun tek yolu, her iki tarafın da laik davranarak, mezhepçilik yapmayarak, Suriye’nin ve İran’ın devlet ve ülke bütünlüğüne saygılı davranmasıdır. AKP kadrolarının, Suriye masasına oturmaya hevesli olduğu açıktır. Hatta Suriye bir komşu ülke olarak, Türkiye’nin masada yer alması doğaldır. Ancak masada Türkiye’nin güdümlü bir ajan konumunda değil, özgür iradeli komşu devlet konumunda bulunması dileğimizdir.
AKP bu karmaşık sorunu tek başına çözmeye kalkacaktır. Bilinmelidir ki, ABD-İsrail kafasındaki Kürdistan alanı, Türkiye, İran, Irak ve Suriye topraklarını kapsamaktadır. Masada Ortadoğu’da yeni bir devlet, Kürdistan’ın kurulma olasılığı güçlü gözükmektedir. Suriye’nin karıştırılmasında baştan beri aktif rol oynamış ve ABD-İsrail planına hizmet etmiş bir parti olarak AKP, masada Kürt kozu açıldığında tüm tutarsızlığının sonucunu iliklerine kadar yaşayacaktır. Belki de ilk anlarda gönlünde parlayan erken seçim hevesleri kursağında kalacaktır. Her şerde bir hayır vardır!
Emek konusundaki yazının son paragrafında, uluslararası emperyalist mücadelesinde yaşamını kaybeden askeri personelden söz etmek kaçınılmazdır. Her kademede askeri personel de emektir, hem de emperyalistin en ağır yükünü, gereği durumda canı ile çeken!
