Okura not:
Günün 11’i, Türkiye medyasındaki görüş ve yorum çeşitliliğini yansıtmak amacıyla hazırlanmaktadır. Aşağıda özetini bulacağınız yazıya yer vermemiz, içeriğini onayladığımız ve/veya desteklediğimiz anlamına gelmez.
Eskiden müzikli tiyatroların kapısının önünde cazbant çalardı. Bir trompet, trombon, davul. Oyuna seyirci davet ederlerdi. İçerideki oyunda genellikle kantolar, şarkılar, bale dansları olurdu. Buna antrakt müziği denirdi. Gelen geçen durup dinlerdi arada.
Kadıköy bunun tam yeri. Beyoğlu’ndan kaçan sokak müzisyenleri artık Kadıköy’e geliyorlar. Otuz iki tiyatro topluluğu Beyoğlu’ndan Kadıköy’e transfer yaptı. Beyoğlu tutucu oldu. Düşünebiliyor musunuz? Türkiye’nin en modern eğlence muhiti muhafazakâr bir parti yüzünden bu hallere düştü. Kötü değişim. Ama bitecekti bitti.
Vaktiyle beni fazla iyimser bulanlar oluyordu bu değişim konusundaki düşüncelerimden dolayı. Ama ben bunca yıldır bu işlerin içindeyim. Hiç sonsuza kadar var olan padişah görmedim.
Padişah gördün mü diye soran olursa: Evet.
