Gazze’de yaşanan seri katliam yeterince dehşetli değilmiş gibi, beraberinde bir dünya savaşı ihtimali tartışılıyor. Özellikle bazı televizyon kanallarında tartışmanın ötesine geçildi; elde çubuklarla cephe haritalarını dolaşan adamlara rastlanıyor.
Neredeyse tamamı boş ve anlamsız sözlerle önce savaş çıkarılıyor, sonra bloklar tayin ediliyor ve hatta kazanan kaybedenler belirleniyor. Böylesine büyük bir iddianın bu kadar gülünç sözlerle konuşuluyor olması her tarafı kuşatan seviyesizliğin yansımasından başka bir şey değildir.
Dünya savaşı gibi ihtimaller şöyle dursun, başı sonu belli vakaların bile nasıl konuşulduğu ortadadır. Komplo teorisi, fanatizm, palavra, senaryo her alanda hükümferma… Sadece televizyon programlarının değil, en üst düzey siyasetin dilinde de aynı cümleler. Gözetilen tek seviye, seviyesizlik…
ABD dahil hiçbir ülke İsrail’in yeryüzünü ateşe vermesine göz yummak için menfaat ve gerekçeye sahip değil. Biz ne kadar dünyanın merkezinde olduğumuzu düşünsek de süper güçler için Ortadoğu dünya savaşı çıkarılacak kadar cazip bir coğrafya değildir. Hatır için de üçüncü dünya savaşı çıkmaz.
Gelelim, “üçüncü dünya savaşı çıkacak”; olmadı hiç olmazsa “bölgesel savaş çıkıyor” narası atanlara… Şunu akıldan çıkarmayalım; Filistin’in bugünkü durumu 1967 ve 1973 savaşlarından sonra artık kimsenin bu halk için savaşmayacağı gerçeğinin acı sonucudur.
Gazze bu gerçek yüzünden ölüyor ve İsrail de kimsenin elini tetiğe götürmeyeceğini bildiği için öldürmeye devam ediyor. Aynı şey, ne yazık ki Lübnan ve hatta İran için de geçerlidir. Bu ülkeler için de hiçbir bölge ülkesi savaşın tarafı olmaz, olamaz. Türkiye dahil. Başka ülkelerin kaderi üzerinden konuşanların ve ekranlarda savaş oyunu oynayanların bunu bilmesinde fayda var.
Bugün Gazze için slogan atmaktan öteye geçemiyorsak, yarın Lübnan veya İran hedef olursa, yapacağımız bundan öteye olmayacaktır.
Temenni edilebilecek en iyi şey, bırakın savaşı bölgede yeni bir çatışma dahi çıkmamasıdır. Eğer eller silaha giderse, bütün bölge ülkeleri -ne yazık ki- Filistin’den sonra bir komşularının daha başına gelenleri çaresizce izlemeye mahkum olur.