Suçu ve suçluyu övmekle şiddeti teşvik filan iktidar sözcülerine diyelim ki eskiden meşruydu, muhalefetten ayrıcalıklarıydı….
Hadi son birkaç yılda sokağa inen siyasi şiddeti, dövdürülen muhalif gazeteci ve siyasetçileri de bu kapsamda gördük, onlar sayılmaz, Türkiye Yüzyılı’ndan önceydi…
Yahu, daha önceki akşam Meclis Genel Kurulunda DEM Partili Bozan’a atılan yumruğu da kutsuyor, alkışlıyor, haklı ve gerekli gösteriyorsunuz. Buna ne diyeceğiz!
Eski Bakan Karaismailoğlu, galeyana gelip DEM’li Bozan’a tekme, tokat girişiyor, yüzüne yumruk sallıyor.
İki gün boşa bekledim; AK Parti Sözcüsü’nden yumruğa bir kınama gelecek mi, diye.
Aksine bilindik hızlı AK Partililer, sosyal medyada saldırıya uğrayanı, yumruğu yiyeni kınama kuyruğuna girdi. Yumruğundan dolayı Karaismailoğlu’nu kutlamak için de birbirleriyle yarışıyorlar.
Bir de sanki terör propagandası yaptığı için Bozan’a saldırılmış gibi göstermezler mi!
Oysa kürsüde ‘hırsız var’ diye bağırmış…
Evet, “TÜİK eliyle hırsızlık yapıyorsunuz” suçlaması ağır ve kışkırtıcı. Ama bu, şiddeti haklılaştırır mı? Anlık öfkeyle tahrike kapılınca, provokasyona gelince şiddet eylemlerinin sorumluluğu ortadan kalkıyor mu?
E hani daha geçen hafta AK Parti Sözcüsü Çelik, “demokrasilerde şiddet asla kabul edilemez” diyordu!
Sadece Batı’da, özellikle de ABD’de ve bilhassa Trump’a yönelikse mi, şiddet asla kabul edilemez?
Yerine, adamına, dayağı veya kurşunu kimin atıp kimin yediğine göre değişiyor mu?
İktidar namına savrulan yumruklar helâl, şiddet yasağı onlar için geçerli değil mi?
Bazı istisnaları var, karşı taraf hak ettiyse şiddet gerekli ve mazur mu?
