İktisadi gelişme tarihimizin niye yarı-başarılı veya yarı-başarısız olduğunu iyi düşünmemiz, araştırmalara, verilere dayalı görüşler geliştirmemiz lazım. Bundan sonra o yanlışlara kapılmadan istikrarlı bir gelişme çizgisi izleyebilmek için.
Hiç aklımızdan çıkmamalı; yüz yılda Japonya, elli yılda Güney Kore olamadık.
Türkiye ekonomisi “istikrarlı büyüme” manzarası göstermiyor. Yüzyıllık tarihimizde yirmi yıllık bir istikrarlı büyüme dönemi yoktur.
Büyüme dönemlerini kriz ve küçülme dönemleri izliyor, bu yüzden bir “Uzak Doğu performansı” gösteremiyoruz.
Dünyada üç yılda dört Merkez Bankası başkanı değiştiren ülke yok, bizden başka. Böylece iktidarın popülist politikalarını frenleyecek kurum kalmadı, sonuç ortada.
Modern devlette para politikası iktidar partisinin değil, bağımsız Merkez Bankası’nın yetkisindedir. Piyasalarda denetimi iktidar partisi değil, bağımsız düzenleme ve demetleme kurumları yapar.
Esaslı reformlarla bu kurumsal yapıları hayata geçirmedikçe, ekonomi inişli-çıkışlı çıkışla yoluna devam edecek. Şimşek de bu “yapısal” konuları ağzına almıyor maalesef.
