Dünyada ekonomik kriz yok. Halen dünya ortalama enflasyon oranı yüzde 6 dolayındadır. Gelişmekte olan ülkelerde ortalama büyüme oranı ise yüzde 4,1’dir. Bazı şerait ve kabile devletleri dışında dünyada kriz yaşayan iki ülke Türkiye ve Arjantin’dir.
Türkiye’de krizin tek nedeni var; siyasi iktidarın ve hükümetin 20 yıldır yaptığı yanlışlar. Bu yanlışlar önce Türkiye’yi dünyanın en kırılgan ülkesi yaptı. Sonra kur şokları ile oluşan TL krizi, kur korumalı mevduat gibi cin fikirlerle ağır bir ekonomik krize dönüştü.
Bu krizin çözümü, standart politikalarla ve rutin orta vadeli programlarla olmaz. Krize özgü 3 yıllık bir istikrar programı ve orta ve uzun vadeli planlama yapmak gerekir.
İktidar gibi muhalefette bu işin farkında değildir.
Muhalefet istedikleri;
Asgari ücret ve emekli maaş ve ücretlerinin artırılması, çiftçilere desteklerin artırılması, vergilemede adalet sağlanmasıdır. Bunlar iyi ama köklü çözüm değil. Asgari ücretliye ve emekliye bugün refah payı dahil zam yapsanız, 6 ay sonra aynı sorun ortaya çıkar. Sorun önce krizi çözmektir. Bunun için öncelikli sorun Türkiye’nin bu krizden nasıl çıkacağının formülünü vermektir.
Yine maaş ve ücretler için, objektif geçinme endeksleri hazırlamak ve artışları bu endekslere göre otomatik hale getirmektir. Bu durumda siyasi iktidara popülizm alanı da kalmamış olur.
