Ben adı ve içeriği ne olursa olsun, bizdeki ve başka ülkelerdeki bu gibi bayramların varlığını bütün toplumlar için önemli sayıyorum. Hele iletişim teknolojisinin ilerlediği bu zamanlarda, insanların artık sadece komşuları, mahallelileriyle değil, dünyanın başka ülkelerindeki yakınlarıyla veya ilgilendikleri diğer kişilerle görüşmek için yollara düşmek diye bir zorunlulukları da yok. O görüşmeleri bilgisayar ekranlarından yapabiliyorlar. Dünyanın o olanaklara ulaşması, tabii, çok faydalı oldu. Bayramlaşmalarını, birbirlerini de görebilerek o yollardan da yapabiliyorlar. Ama birbirleriyle görüşmek isteyen insanların, her zaman olmasa da zaman zaman “yüz yüze” gelip “eski usul” görüşmeleri de iyi bir şey değil mi? Yani, “ekran”sız, “cam”sız olarak “yüz yüze” görüşmeleri?
Bence o da çok iyi bir şey… Tabii, insanlar uzun zaman içinde edindikleri alışkanlıkların sonucu olarak bazı konularda biraz “muhafazakâr”laşabiliyor. Benim o görüşüm de bunun sonucu olabilir. Ama öyle de olsa o “yüz yüze” görüşmelerin toplum hayatında olumlu gelişmelere yol açması da mümkündür. Mesela siyaset hayatında…
Ben bunun örneklerinden bazısının gazeteci olarak da görgü tanığı oldum, siyaset hayatımda da… Siyasetteki zamanlarımda, çeşitli partilerden arkadaşlarımızla kurduğumuz “diyalog grupları” vardı. Bayram günlerindeki partiler arası ziyaretler ihmal edilmezdi. Ve bunlar, partiler arası ilişkilerdeki sorunların önemli bir kısmının çözüme bağlanmasında çok faydalı olurlardı…
