Gökyüzünün altına, yeryüzünün üstüne elveda demiş olduğun haberini duyduğum anda, ışık hızıyla nice anı geçti beyin kıvrımlarımın içinden.
Hangi birini yazayım; ayrıca niye yazayım. Kime ne. Hem sen bizim gibi bir insan değildin ki Yaşar Abi. İnsan şekline bürünmüş Allah vergisi bir anıttın sen. Kanlı canlı, heyecanlı, görüldüğü anda insana heyecan veren bir heykel, içinde bulunduğu topluluklara mutluluk aşılayan bir anıt-insan.
Seni nasıl yazalım Yaşar Abi. Yazılacak ne varsa sen yazdın zaten şu 92 yıllık kısacık ömründe. Senden daha iyi yazacak halimiz yok ki Yaşar Abi.
