İslamda, zor altında kalan bir Müslümanın inancını inkar etmesi, yani yalan söylemesi caizmiş. Buna takiye (korunma) deniyor. Pragmatist bir idareci olan Başkan Erdoğan, faiz düşerse enflasyon da düşer iddiasından kalben olmasa da görünüşte vazgeçti. Türkiye dövizsiz kalınca eski adamı “ortodoks iktisatçı” Mehmet Şimşek’i rica minnet yeniden Maliye Bakanı, Gaye Erkan adında New Yorklu bir bankacıyı da Merkez Bankası Başkanı yaptı. Onlar da derhal faiz artırma süreci başlatıp doları baskılamaktan vazgeçti. Yapılabilecek en kolay iş buydu. Kısa vadede öncelikli amaç ani duruşu önlemek ve ardından enflasyonu düşürmektir. Bu amaçla sıcak-soğuk ayrımı yapmadan ülkeye bol döviz sokulacaktır. Bunu anladım. Ama kafamda iki soru daha var: Nihai amacı cari açık vermeyen bir ekonomik yapıya ulaşma olan YEP başarısız olduğu için acaba Erdoğan, dövizde “gelir gider denkliği kurma” hedefinden hepten mi vazgeçti? Geçti ise bu açıkça söylenmelidir. Bu durumda Şimşek-Erkan ekibinin oluşturacağı “yeni rota”nın nihai hedefi “sürdürülebilir cari açık” mı olacak? O zaman da şu soruyu soracağım. “Sürdürülebilir cari açık” zaman zaman “devalüasyon-enflasyon” krizlerine sebep olmadan “sürdürülebilir” mi?
