Erdoğan iktidarı açısından gerçeklerle yüzleşme dönemi başlamış bulunuyor. İktidarı döneminde halkı yüksek enflasyona, hayat pahalılığına, derin yoksulluğa ve açlığa mahkum eden, halktan alıp para babası zenginlere veren, yakında uygulamaya başlayacağı daha saldırgan ekonomi politikaları ile işçi ve emekçilerin durumunu daha da çekilmez hale getirecek olan iktidar, siyasi saldırılarında da kademe atlamış durumda. Gazeteciler aleni dövülüyor, seçilmiş milletvekili cezaevinde tutuluyor, gerçekler üzerine haber yapan TV kanallarına ceza yağdırılıyor, Cumartesi Anneleri üzerinde terör estiriliyor, Kandil ve terör bahanesiyle Kürt siyasetçilere saldırılıyor, tüm muhalefet “terör sevicisi”, “uçkur düşkünlüğü” ile suçlanıyor vb.…
Sözün kısası Erdoğan iktidarı kendi yaratığı enkazı halkın üzerine yıkmak için bugüne kadar yapmakta olduklarına hız, yaygınlık ve daha fazla şiddet katarak sınıf atlatıyor. Düzen muhalefetindeki moral bozukluğu ve dağınıklığın iktidarın işini kolaylaştırdığını, saldırılarına ve demagojilerine seçimler öncesine göre daha çok etki kazandırdığı bir gerçektir. Ancak bu “zafer sarhoşluğu” uzun sürmeyecektir. İktidarın ne ekonomiye istikrar kazandırma ve halkın hoşnutsuzluğunu yatıştırma, ne de politik bölünmüşlüğü ortadan kaldırma olanağı bulunmaktadır. Aksine çelişkilerin ve gerginliklerin derinleşeceği bir dönem yaşanacaktır. Meclisteki gerici blokun varlığına rağmen bu gerçek değiştirilemeyecektir.
