Sıkı finansal düzenlemeler, KKM ve rezerv yönetimi gibi uygulamalar döviz talebini baskılayarak kur kanalı üzerinden enflasyonu frenlemeye çalışıyor. Bu sayede son bir ay hariç geriye kalan bir yıllık periyot boyunca dar bir bantta dalgalanan döviz kuru, enflasyon üzerindeki geçişkenlik etkisini törpüledi. İçeride ve dışarıda yaşanan bu gelişmeler, baz etkisinin önünü açarak enflasyondaki gerilemeyi hızlandırdı.
Baz etkisi haziran ayı hariç yılın geri kalanında kendini daha az hissettirecek. Yani enflasyon kritik bir kavşağa gelmiş durumda. Merkez Bankası’nın yıl sonu enflasyon beklentisi yüzde 22.3. Enflasyonu önce yüzde 20’lere, 2024’ün sonu gibi de tek hanelere indirebilmek için bugüne kadar gösterilen mücadeleden daha fazlasına ihtiyaç duyacağız. Seçim ve deprem gibi unsurlar, dezenflasyona yönelik politika setindeki alternatifleri siyasi ve sosyal gerekçelerle daralttı.
Türkiye salgın döneminde ve sonrasında üretim, ihracat ve istihdamı desteklemekten yana bir tavır aldı. İktisadi faaliyeti destekleyici politikalar sayesinde salgın öncesine kıyasla üretim yüzde 20, ihracat yüzde 40, istihdam ise 3.7 milyon artış kaydetti. Bu politika tercihinin olumsuz etkileri ise artan enflasyon ve gelir eşitsizliği ile kendini gösterdi. Üretim, ihracat ve istihdamda kayda değer bir ilerleme sağlandı. Seçimlerden sonra politika önceliğinin enflasyon ve gelir eşitsizliğini düşürmeye verilmesi sürpriz olmaz.
