“Asgari ücretin, işçilerin insanca yaşayacağı bir düzeye yükseltilmesi” talebi için mücadelede bu yıl geçmiş yıllara göre iki önemli farklılık var.
Bunlardan birincisi; ücretlerin, ENAG’ın hesaplarına göre yüzde 50’leri bulan enflasyon ile hızla erimesi, zamların “zam yağmuru” olmayı da aşarak “zam kasırgası”na dönüşmüş olması… karşısında işçiler ve sendikalar cephesinde girişimler olmasıdır. DİSK’e bağlı sendikaların sınırlı da olsa asgari ücret ile ilgili talepler öne sürmesi, önemli görülmesi gereken bir adımdır.
İkincisi ise, bir yandan işçiler ve emekçilerin yaşama koşullarının olağanüstü ve hızlı bir biçimde ağırlaşması, öte yandan da henüz tarihi belli olmasa da seçim sathı mailine girilmiş olmasının baskısıyla Meclisteki partilerin gündemine de asgari ücret tartışmasının geçmiş yıllara göre daha erken girmesidir. Üstelik bu sefer iktidar partisi AKP sözcülerinin bile asgari ücreti gündemlerine almak zorunda kaldıkları gözleniyor.
