Bugün ülkenin büyük çoğunluğu yaşadığı hayattan memnun değil ve geleceğe dair ciddi endişe içinde. Memleketin her gün daha da kötüye gittiğinin hemen herkes farkında. Bunu fark eden herkes de eminim tüm yüreğiyle, kendi yaşam koşullarıyla birlikte ülkenin de değişmesini istiyor.
Yani muhalefet güçleri için zemin çok uygun. Başarısız bir iktidar, giderek kötüleşen yaşam koşulları ve değişim isteyen geniş halk kesimleri var.
Ama ortada büyük bir sorun var. Bu koşullar altında bile, değişimi kendisi ile başlatıp kendisiyle bitirme gayreti içinde olan bir Meclis muhalefeti var. İyi Parti ve Akşener’in konuşmaları neredeyse muhalefet gündeminin yarısını belirliyor. Diğer yarısını da CHP içinde yaşananlar kaplıyor.
Kuşkusuz iktidarın ve muhalefetin bu rahatlığının arkasında örgütlü güçlü bir toplumsal itirazın zayıf olması var. Sol güçlerin sürüklediği toplumsal muhalefet, eskisi gibi CHP’yi değişime ortak edebildiği süreçlerdeki durumunda değil.
Bu yüzdendir ki; ne kadar cafcaflı laflar edilirse edilsin değişim olarak adlandırılan şey, sadece kişiler üzerinden sürdürülüyor ve öyle de olmaya da devam edecek gibi görünüyor.
