Birincisi, muhalefet, siyasetin gündemini belirlemede, birlikte etkinlik kazanamıyor ya da İttifak olarak öncü olamıyor; siyaseti, uygun deyimiyle, sürükleyemiyor; bu bir. İkinci olarak da muhalefet sürecinde, en sonuncusu bu hafta yaşanan elektrik kesilmesi örneğinde görüldüğü gibi, bireysel eylemcilik öne çıkıyor. Kuşkusuz genel başkanların bireysel siyaset yapmaları doğaldır; ancak bunların ortaklaşa yürütülecek büyük görevin önüne geçmesi hiç de doğru olmaz, bu iki. Yinelemek gerekirse, altılı muhalefetin seçimlerden sonra nelerin ve nasıl yapılacağını ve bunların zamanlamasını seçmenin önüne somut olarak koyması gerekiyor. Eğer toplum önünü tam olarak göremezse, şu sırada kamuoyu araştırmalarında kararsızların çok olmasının da kanıtladığı gibi, muhalefete oy vermez.
Kısaca, altılı muhalefet iktidara gelir-gelmez ne yapacağıyla ilgili olarak hazır olduğunu kanıtlamalı; bu konuda kafa karışıklığından bir an önce kurtulmalıdır ki seçmen de kararını sağlıklı versin.
