Bugün yapay zekâ sistemleri sözleşme inceleyebiliyor, içtihat tarayabiliyor, dilekçe taslakları hazırlayabiliyor, bazı ülkelerde basit hukuk danışmanlığı hizmetleri de veriyor.
Buna rağmen hukuk mesleğinin merkezindeki temel unsur hâlâ insan muhakemesidir. Çünkü hukukta karar vermek yalnızca doğru maddeyi bulmak değildir; adalet duygusunu koruyabilmektir.
Bir yapay zekâ sistemi, yıllarca çocuğunu görememiş bir babanın duruşma salonundaki sessizliğini anlayabilir mi? Teknik olarak duyguları analiz eden modeller geliştirilebilir ancak hissetmek başka, ölçmek başka bir şeydir. Bugün makineler insan yüzündeki mimikleri okuyabiliyor ama insan ruhunu okuyamıyor. Hukukun temelinde ise çoğu zaman tam da bu görünmeyen alan vardır.
Yapay zekâ hukuk mesleğini tamamen ortadan kaldırmayacak ancak hukukçuların çalışma biçimini ciddi şekilde değiştirecektir.
Özellikle tekrar eden işler artık daha kısa sürede yapılacaktır. Sözleşme taramaları, mevzuat analizleri, şirket incelemeleri ve standart dilekçeler büyük ölçüde otomasyonla hazırlanabilecektir. Bu durum klasik hukuk bürosu modelini de değiştirmektedir.
Eskiden genç avukatların yıllarca yaptığı bazı işler artık birkaç saat içinde tamamlanabiliyor. Bu nedenle geleceğin hukukçusunun yalnızca kanun maddesi bilen kişi olması yeterli olmayacaktır.
Teknolojiye hâkim olmak, yabancı dil bilmek, ekonomik analiz yapabilmek ve uluslararası gelişmeleri okuyabilmek çok daha önemli hâle gelecektir. Özellikle veri koruma hukuku, siber güvenlik, teknoloji hukuku, uluslararası tahkim ve dijital varlıklar alanı önümüzdeki yıllarda daha fazla büyüyecektir.
