Sen sınıfını bilmezsen, sınıfını bilenler, sana da bildirirler! Onlar çatıştığında “sınıf savaşı” değildir; ama uzlaştıklarında sınıf savaşıdır, Savaş!
O yüzden, bu seçimin sonucu “Halkların şeyi”nden ziyade, “Tek adam karşısında tüm partilerin ortak şeyleri”.
Yanlış anlatmış olmayayım; temennim, tavsiyem vesaire değil. Anladığım bu. Yanlış anlamış olabilirim.
Bu yüzden “koalisyon ihtimalleri”nin tek ortak paydası, yine “kısa program” olarak, ekonomiden yargıya, bürokrasinin her kesiminden özellikle polise, öyle bir “mutabakat” olabilir. Bu inanın AKP’yi bile kafadan dışlamaz!
Her çocuk baba otoritesinden çekinir, saygı ve minnet duyar, için için öfke de duyar ama “ergenlik” bildiğin gibi değildir.
Seçim, Türkiye kadar, AKP’yi de “Bonaparte”tan özerkleşme, “Bonapartizm”den sıyrılma aşamasına getirdi. Aşar yahut şaşar, bilemem.
