Merkez Bankası’nın yeni yönetimi hükümete yakın kesimlerden “faiz lobisine boyun eğdiler” eleştirisi geleceğini bilerek kritik bir süreci başlattı. Son üç toplantıda toplam 16.5 puanlık faiz artışı yaptı. Atılan adımlardan sonra oluşan yüzde 25 politika faizi ile dünyanın en yüksek faizi sıralamasında 4’üncülüğe yükseldik. Bizden daha yüksek faizi olan sadece Zimbabwe, Arjantin ve Venezuela var. Acı bir durum ama asıl üzülmemiz gereken faizin ulaştığı seviyeden çok enflasyonun geldiği düzeydir.
Dünyada enflasyonu bizden daha yüksek olan maalesef sadece Sudan, Surinam, Zimbabwe, Lübnan, Venezuela, Suriye ve Arjantin var. Bu ülkelerden Suriye ve Sudan savaş halinde bulunuyor. Lübnan krizle ve Venezuela ise yaptırımlarla boğuşuyor. Kısacası; bizim sorunumuz faizlerin geldiği seviye değil, enflasyonun ulaştığı boyuttur. Enflasyonun buralara çıkmasına ve Türkiye’nin sorunlu ülkeler arasında yer almasına göz yumulduktan sonra faizi dert etmek çok anlamlı değil.
Türkiye 2021 ortasında “Faiz indirilirse enflasyon da geriler” başlıklı bir deneye başladı. Merkez Bankası baş aktörlerden biri olarak bu deneye katılarak elini kolunu politik olarak bağladı, kendisini sürdürülmesi imkansız olan bir pozisyona hapsetti. Yükselen enflasyona karşı faiz gibi elindeki en güçlü aracı kullanamadı. Oysa enflasyon hedeflemesi yapan merkez bankalarının bozulan enflasyon görünümü karşısında verecekleri ilk reaksiyon faizi arttırmak ve para politikasını sıkmak olurdu.
