Kürt siyaseti, kötü sınav vermeye devam ediyor, darbe girişimine karşı demokratik tepki zemini üzerinden müzakere siyasetine dönüş imkânını zorlamak yerine yine çatışmaya devam ve hatta çatışmayı yükseltme yolu seçtiler.
Kürtlerin içinde olmadığı bir demokratik uzlaşma mümkün değil, orası doğru ama bu gerçeğin hayata geçmesi için, Kürt siyasetinin başka yollar yerine demokratik yollarını zorlaması gerekiyordu.
Suriye’deki Kürtlerin geleceğini de dert etmek başka, siyasal ufuklarının Mınbiç’in kurtarılmasına indirgenmesi başka.
Bir yandan, ‘demokratik cephe’nin kurulamamasından şikâyet ediyorlar ama bu koşullar altında ‘demokratik cephe’nin kurulmasının imkânsızlığını göremiyorlar. Her gün üç, beş, on şehit verilen bir ülkede, kim ne yüzle demokrasi cephesi kuracak? Tam tersine, çatışma ortamı Türkiye’de yaşayan herkesi ‘terörle mücadele’ siyasetine rehin kılıyor, demokrasi umudunu köreltiyor, bu ülkede yaşayan herkes bedel ödüyor.
