Tablo şöyle görünüyor:
Bir kesim bizi görünce “Artık ne gazete okuyorum ne televizyon programı izliyorum. Bütün ümidim bitti” diye söze başlıyor. Devamını getirmeyelim…
Bir grup çevresindeki insanların davranışlarından söz edip utangaçça kendisinin de değişim umudunu yitirdiğini söylüyor, mevcut yapıyla uzlaşmanın yollarını aradığını anlatıyor.
Bir başka grup bu aşamadan sonra değişimin olmayacağı düşüncesinde. Biraz daha ileri gidip seçimlerin artık anlamsızlığından söz ediyor.
Oyunu iktidar partilerine verenler de çok mutsuz. Pişmanlık dile getirmiyorlar ama geleceği dalgalanmaya bırakmışlar.
