Tekrar soralım: Bu ülkelerden hangisi IŞİD’le savaşmak üzere kara birlikleri görevlendirecek. IŞİD’le kara muharebesine girecek en muhtemel güçler Irak ordu birlikleriyle Kürdistan Bölgesel Yönetimi (KRG) güçleri olarak görülüyor; bir de İran istihbaratı yönlendirmesiyle harekete geçen Irak’taki Şii milis güçleri.
Suriye zaten ayrı bir dünya… Beşar Esad yönetiminin son üç yıldır kendisini yıkmak isteyen bu Batı-Arap koalisyonuyla işbirliği yapması zor bir ihtimal. Gerçi IŞİD aslında Esad’a karşı ayaklanan unsurları da öldürüyor ve işte Esad IŞİD’in el koyduğu petrol sahalarının ürününü ondan satın alarak aslında en büyük katkıyı yapıyor, bir yandan da Batı’ya ”Asıl işbirliği yapmanız gereken benim” mesajı veriyor. Ama o iş zor.
Geriye bir de PKK kalıyor, hem Suriye, hem Irak’taki varlığıyla. Ama onun “Gelişmiş silah verin, biz alt ederiz” talebine, onu barış görüşmeleri yoluyla siyasi çözüme zorlamak isteyen Hükümetin onay vermesi beklenmemeli.
Başa dönüyoruz: ABD IŞİD’e karşı hava savaşını kendi yapıp, karayı taşerona vermek istiyor ama, geriye İran destekli Şii milislerle Kürtler dışında savaşacak kimse kalmıyor gibi görünüyor. Bu stratejinin ayrıntıları belli oldukça belki diğer gönüllüler çıkarsa başka, şu andaki manzara daha çok “Alavere dalavere Kürt Mehmet nöbete” sözünü anımsatıyor maalesef.
Bütün bu belirsizlik içinde belirgin olan tek şey ise, bu savaşın kısa sürede bitmeyeceği. O nedenle Türkiye’nin hiç değilse bu defa aşırı temkinle hareket etmesinde, IŞİD’e karşı net tavır alıp, ama işin içine balıklama dalmamasında fayda var.
