Devlet, annelerin yürek parçalayan gözyaşlarına, o kapı önünde onlarla birlikte poz vererek değil, ona o acıyı yaşatandan hesap sorarak ortak olur..
Anneler mağdurdur.. O kapı önündeki fotoğrafları o mağduriyetin fotoğrafıdır ve gerçektir.
Ancak devletin o kapı önünde verdiği fotoğraf, ‘Acı gerçektir‘
**
Üstelik yeni bir fotoğraf da değil o..
Habur’da da aynıydı..
Çadır mahkemelerde de aynıydı..
Dolmabahçe mutabakatında da aynıydı..
“Güzel şeyler oluyor” dendiğinde de aynıydı..
Bu fotoğraflarda farklı olan şey, zaman ve mekan..
Ancak, devletin verdiği bu fotoğrafın değişmeyen gerçeği, ‘Acı gerçek‘ olması..
