Türkiye’mize baktığımızda; bir gün Taksim’de ağaçlar kesiliyor diye günlerce ayağa kalkıyorsak, diğer gün Irak’a kuzeyden girmek için topraklarımıza yabancı askerler gelecek diye hop oturup hop kalkıyor ve bu kararı bozmak için toplantılar yapıp parlamento üzerinde baskı oluşturmaya çalışıyorsak, ormanlarımız yağmalanıyor diye günlerce muhalefeti örgütlemek için zaman harcıyorsak ve nihayet günümüzde pek değerli zeytinliklerimiz elden gidiyor diye yarı uyur yarı karşı çıkar tavır koyuyor ve bunun adına demokrasi diyorsak, bu işte bir yanlışlık vardır.
Hayır, bu işte hiçbir yanlışlık yok, tam tersi, işler fevkalade normal seyrinde ve doğru olarak seyrediyor. Bütün mesele, biz oylarımızla seçtiğimiz siyasi kadroyu bize hizmet edecek sanıyoruz. Alınan kararlarda aleyhimize noktalar gördüğümüzde ise bunu siyasetin yanlış karar aldığına ve bu kararların muhalif çıkışlarla düzeltilebileceğini düşünüyoruz.
Hatamız, meseleyi ekonomik sistem ve küresel siyaset olarak almamamızdan kaynaklanmaktadır. Son anayasa değişikliğini de bir yanlışlık ya da despotluk olarak değil de, bizler gibi çevresel ülkelerdeki siyasal yapılanmaları ulusal despotluğa sürükleyen küresel sanal federal yapılanmayı göz ardı etme hatasına düşmemeliyiz.
