Nitekim Türkiye’nin Suriye’ye asker göndermesinin arkasında da asıl olarak (IŞİD bahane) Kürt sorunu konusunda Erdoğan-AKP yönetiminin “barışçıl bir çözüm”den vazgeçmiş olması vardır.
Demek ki Hükümet, ne kadar iç ve dış düşmanlardan söz öderse etsin, Türkiye’nin içeride ve dışarıda kavgaya, çatışmaya çekilmesinin nedeni Türkiye’nin kendi Kürtleriyle “Kürt sorununun barışçıl çözümünde başarısız olması”dır.
Bu yüzden de bayram vesilesiyle yeniden çizilen “yedi düvelle savaşan Türkiye” tablosunun en önemli sorunu kendi Kürtleriyle barışmamış olmasıdır. Oysa bunun için hiç kimsenin (hiçbir ülkenin) yardımına da ihtiyaç yoktur.
Gerek Öcalan’ın çağrısı gerekse bölgeden yükselen “barışçıl çözüm” talepleri, sorunun barışçıl çözümü için adımlar atmak için ortamın uygun hale geldiğini göstermektedir. Burada tek sorun ise, Hükümetin “askercil çözüm”, “ezerek çözme” gibi konulardaki ısrarını sürdürmesi görünmektedir.
