Hakkari’de bulunan Cilo-Sat Dağları’ndaki buzullar küresel ısınma nedeniyle erimeye devam ediyor. Çözüm karbondioksit emisyon miktarını düşük tutmak.
Kalınlığı bazı yerlerde 40 metreyi, uzunluğu da dört kilometreyi bulan dağ, 20 bin yıldır buzullarla kaplı. Kartpostallık görüntülerin oluştuğu dağda her yıl ülkenin farklı yerlerinden dağcılar da tırmanış yapıyor.
Cilo Dağcılık ve Doğa Sporları Kulübü ile Zirve Dağcılık temsilcisi Hacı Tansu, 20 bin yıllık buzulların bu yıl birkaç metre eridiğini gördüğünü söyledi.
Cilo’daki buzulların yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu belirten Tansu, erimeyi şöyle anlattı: “Bizler her yıl çeşitli zamanlarda bu bölgeye dağcılık ve doğa sporları faaliyetleri yapıyoruz. Ancak buzulların erimesi ve değişimini görmek ve belgelemek için son dokuz yıldır Cilo Reşko Keviya Pir ve Mergan buzullarını izliyoruz. İzlenimlerimizi fotoğraf ve videolarla kayıt altına alıyoruz. Buzullar son zamanlarda çok hızlı bir şekilde eriyor.”
Durumun devam etmesi halinde buzulların yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalacağını dile getiren Tansu, “En büyük buzul olma özelliğini taşıyan Spihane (Erinç) buzulunun iç taraflarında buzlar üzerinde büyük buzul göller oluşmuş. Bu da erimenin daha çok iç taraflarda olduğunu gösteriyor” ifadelerini kullandı.
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi (YYÜ) Mühendislik Fakültesi Jeoloji Bölümü Dr. Öğretim Üyesi Onur Köse, buzul erimelerinin Türkiye’nin yüksek dağlarının çoğunda görüldüğünü aktardı.
Köse, bunun küresel ısınmayla ilgili olduğunu belirterek çözüm önerisini şöyle anlattı: “Biz atmosfer dengelerinin çok iyi korunması açısından kendi ulusal katkılarımızı ortaya koymamız lazım. Bunun için de ülkemizde ve dünyada yapılan karbondioksit emisyonları önemli bir faktör. Bu emisyonların mümkün olduğunca az bir şekilde yapılması, dünyanın atmosferik dengesini korunması açısından önemlidir.”
Köse, Türkiye’de atmosfere gaz salınımını engelleyerek buzulların erimesine engel olunması dışında bir şey yapılamayacağının altını çizdi.
