Türkiye’de olup bitenle ilgili birçok konuda görüşlerini dile getiren, bildiri imzalayan hocalar, istisnalar dışında, öğrenci haklarının gasp edilmesine, özel hayatlarına saldırılmasına seyirci konumunda. Konumlarını sorgulama cesaretini gösteren öğrencilere, bırakın kurumlarının arka çıkmasını, tersine iktidarın gözüne girmek için muhbirlik yapanlar, rektörlük, dekanlık, bölüm başkanlığı koltuğu sevdası aymazlıklarında…
Kapıkullaştırılmış hocalar susuyor.
12 Eylül’den beri susuyorlardı.
Susa susa işten atılıyor, atılmayı bekliyorlar.
Artık tek yapabilecekleri, hiç olmazsa özlük hakları ihlal edilen başka mağdurlarla birlikte adalet aramak. Görüyoruz ki, ne kurumlarından destek gelecek, ne de birkaç ses dışında meslektaşlarından.
Sizler, öğrenciler nezdinde saygınlığınız kaldı mı sanıyorsunuz?
Egonuzu okşayan ‘Hocam’ hitabetiyle sizi ciddiye alıyorlar gibi görünüyorlarsa, sınıflarını geçerek vahşi kapitalizmin günümüzde süregelen ekonomik krizinde işsiz kalmamak içindir.
Küresel Gezi Gençliği’nin Türkiyesi’nde ne size yer var, ne de üniversiteyi iktidarları için araç gören politikacılara. Sizlerden bir şey öğrendilerse, üniversitenin ne olmaması gerektiğinin ibret verici örneği.
