Toplumların kendilerine göre masalları var. Masala en çok inanan, inandırılanlar her zaman egemen düzenin ezdikleri olmuş.
ABD’nin masalı Avrupa taassubundan kaçan cesur göçmenlerin Vahşi Batı’ya zaferi. Sovyetlerin öyküsü işçilerin, Çin’inki Mao’nun öncülüğünde köylülerin iktidarı. Hepsinin yakın tarihinde masallarına inanmayanların vay haddine.
Günümüzde de, siyaset, din, sanat ve düşünce âleminin bilinçli, bilinçsiz işbirlikçileri, küreselleşen sermayenin egemenliğini meşrulaştıran yeni masallar yazıyor.
Lakin bu sefer karşılarında onları ciddiye almayan, dediklerine inanmayan, devlet şiddetine rağmen provoke olmayan, oyunlarını oynamayan küresel Gezi gençliği var.
