Türkiye’nin dönüşen İslami kimliği etrafında bir büyük hareketin parçası olan sıradan insanlarda, ellerinden alınmış olana yeniden uzanma, ‘doğru’ bir yörüngeye girmişlik duygusu çok güçlü. AKP’nin aldığı kategorik desteğin sıradan bir siyasi parti sahiplenmesi ile açıklanması mümkün değil. Karşımızda gözleri körelmiş bir taban yok… Her şeyi gören, değerlendiren, önemli ile önemsizi birbirinden ayıran ve gözlerini geleceğe diken bir toplumsallaşma dinamiği var.
İslami kimlik söz konusu dinamiğin odağında yer alıyor ve üretilmiş olan sentezin bütünlüğünü, kalıcılığını ve meşruiyetini sağlıyor. İslami olanın dönüşümü, İslami olmadığı sanılan birçok değerin İslam’la bütünleşmesine neden oluyor. Türkiye’de demokrasinin gerçekçi bir ihtimal olmasını bu dönüşen kimlik sağlıyor… Bu olayı anlamada ‘normal’ zamanların ölçütleri yetersiz kalıyor. Çünkü Türkiye yeni bir ‘normal’ üretmeye soyunmuş durumda…
